18 Şubat 2014 Salı

Yalnızlık

Yalnız kalmaktan korktun mu hiç? O duygunun sinsice kalbinin odalarına dalışını hissettin mi? Bunun için kendinle savaştın mı,hem de kimsenin haberi olmadan.Canının yandığını hissedene kadar kendine eziyet ettin mi?Yaptığın birçok şeye anlam veremediğin için kendine yabancı düştün mü?Yeni uykudan kalktığında ışığa baktığındaki gibi bulanık mıydı her yer?Taniyabildin mi kişileri,kavrayabildin mi olan biteni?Sen ki kalabalıklar içinde yalnızlığı yaşayan;söyle! Korktun mu hiç insanlardan?

Dinlenmesi önerilen şarkı >>> Cem Adrian-yalnızlık

2 yorum:

  1. Yalnız kalmaktan daha korktuğum bir şey varsa o da yalnız kalacağımı kabullenmeye başlamak. O kimsenin haberi olmadan verilen savaşlardan mağlubiyetle ayrılmaktan bıktım usandım, sırf mağlup olacağımdan adım gibi emin olduğundan savaşa girmekten korkar oldum.. Tanıyamadım kişileri tanımakta istemedim. Korktum tanımaktan, sevmek tabiatında var insanın tanırsam severim diye korktum.. Seversem sonuç belliydi çünkü mağlup olacaktım savaşta.. Ben ki milyonlar içinde bir yalnız.. İnsanları sevdikçe korktum onlardan, oysa ne kadar saçma değil mi insan sevdiği şeyden nasıl korkabilir ya da canını yakan şeyi nasıl sevebilir.. İşte burası çok bulanık, bunun cevabını arayınca çok yabancıyım kendime. Tek bildiğim korktuğum hem de çok korktuğum...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yalnız kalmaktan daha kötüsü varsa o da yalnız kalacağını kabul etmektir.Savaş her zaman var bu bir gerçek.Hayatı savaş meydanı olmayan insan gördün mü ki?Bu savaşta kaybetmek de var kazanmak da.Ama kaybetceğinden emin olmak da ne demek?Denemeden nerden bilinir ki kaybedileceği.Belki birçok zafer böyle kaçırılmamış mıdır?Katılırım,gariptir;insan sevdiği şeyden nasıl korkabilir ya da canını yakan şeyi nasıl sevebilir.Bu da insanın doğası olsa gerek.Ama içimiz acısa da korksak da bu savaş meydanında mağlubiyet alsak da hep, bize düşen-her şeye rağmen-insanları sevmek...

      Sil