19 Nisan 2014 Cumartesi

Küçük çocuk misali

   Dalganın kıyıya vurması gibi,akrebin yelkovanla buluşması gibi olmalıydı cümleler.İstenenler konuşulmalı,laflar yerini bulmalıydı.Oysa ne kadarımız sitemimizi belli edebildik? Ne kadarımız en açık haliyle vurabildi gerçekleri yüzlere? Ne kadarımız 'ne olacaksa olsun','kim ne derse desin' diyerek dile getirdi düşünceleri? Çok zor, kolay değil.Kimileri cesaretsizlik der,kimileriyse korkaklık.Ne derseniz deyin ortak bir şey var ki çoğu zaman bir bir kelimeler yutulur.Yutkunmaktan boğazın aşınır.Sessizlikler yaşanır,nerden baksan yüzlerde oluşan çığlıkları görebilirsin.Bunun yanında sanki bize verilmiş görevdi olanları unutmak.Ama insanın doğasında var kötülükleri inadına bir bir hatırlamak ve tersine unutmuş numarası yapmak, aynı küçük bir çocuk misali..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder