26 Temmuz 2014 Cumartesi

Açılmayan Kapı

   30 Haziran... Bizim üniversitenin final zamanıydı. Çok geçmiş zaman gibi konuşuyorum da daha 1 ay olmamış yahu :D İşte o gün geldiğinde Antalya sıcaklığında öğlen 1.30 da okul yollarına düşmüştük. Normalde bizim evden okul 15 dk yürüme mesafesi. Ama yazın ortasında ne çekilmezdi o yol. Sanki asfalttan ateş fışkırıyordu. Okula vardığımızda klimalarla bir kendimize gelmiştik. Amfilerde yerimizi alıp finalimize girmiştik. Final de final ama! 200 soru, 3 saat 20dk. Oturmaktan artık her yerimizin ağrıdığı bir sınav. Düşünün sene boyunca 9 komite-hepsi koca bir koli ders- görüyoruz, onların hepsini finalde veriyoruz.



İşte o gün çok yorgunduk biz. Sınavdan çıktık, sene bitti, süperdi. Ama çok yorgunduk. Ben ertesi günü İstanbul'a yola çıkcağım için eve hemen gitme gereği duymadım ama ev arkadaşlarımın hemen sınavdan sonra otobüsü vardı. Onun için onlar eve gidip hemen bavullarını alıp çıkacaklardı. Ben de sınav çıkışı arkadaşımla Antalya-Kaleiçi'nde takıldım durdum. Gezdik,yemek yedik filan derken eve geçmem gerekiyordu. Zira hem çantamı hazırlayacaktım hem de evi son çıkmadan bir toparlamam gerekiyordu.


       Gittim eve de aman Allah'ım ev, arkadaşlarımsız ne boş ne sevimsiz. Yarın evden ben de gidecek olmama rağmen duygulandım, bakın balıklığımı her yerde gösteriyorum :D İşte salonu süpürdüm, mutfakta kalan yenilecek şeyleri topladım. Ama kime götürseydim bunları sonra aklıma aynı sitede oturan Hilal geldi. Onlar birkaç gün sonra evlerine gitcekti. Hem onlara bunları vereyim bahanesiyle görmüş de olurdum, özlemiştim kii :))
Hemen götüreceklerimi topladım torbaya koydum. Cebime telefonu attım, elime torbayla anahtarı alıp kapımızı kapattım. Çıktığımızda aynı sitede bir eve bile gitsek huyumuzdur kapıyı kitlemek. Bizim demir kapı olduğundan bir üst kilidi var bir de alt kilidi. Önce üsttekini kitlemeye çalıştım. Yok döndürüyorum, dolandırıyorum yok olmuyor. Dedim bir de alt kilidi deneyim, uğraştım durdum mümkün değil. Bir de bu sırada holün ışığı sönüp duruyor, holde zıplayıp duruyorum. Işığı açıyorum tekrar deniyorum. Yok kendi evimin kapısını kendi kilidimle kitleyemiyorum. Bir de 2 yıldır bir kere bile açarken zorlanmamışım ben nasıl olur diyorum.

Kafayı yicektim, napcam ben diye. Hayır kapı açıldı diyelim yarın tamamen çıkarken-sabahın köründe- kimseden yardım da isteyemem. Kendimi deli gibi hissetmiştim. Bir de aşırı sıcak, ter içinde kalmışım. Açamadıkça kapıyı, daha çok stres oluyorum. Daha çok stres oldukça hiç açamıyorum.


Aklıma Hilal'i aramak gelmişti. Şarjım da çok azdı,  
'Hilal bizim apartmana gelir misin?' demiştim.
 'Noldu' dedi. 
'Gelince anlatırım' dedim. 
Hilal 2dk sonra bizim apartmanda olurdu ne de olsa aynı sitedeydik. Ama aşağı kapıyı otomatikten açamazdım zira bizim kapıyı daha açamamıştım :( Hemen elimdeki torbaları yere bırakıp asansöre binip aşağıdaki kapıyı açıp Hilal'i bekledim. Hilal'in apartmana girmesiyle
 ' Hilal ben kapıyı açamıyorum' dedim. 
'Allah Allah dur bakalım' dedi. O da şaşkındı. Zira 2 yıldır bu evde oturuyorum, nasıl şimdi açamam.

Kapıya geldiğimizde anahtarlığımdaki 2 anahtardan uygun olanını seçip bak bu aşağıdaki kilidin diyerek Hilal'e uzattım. O sırada ben de anında sönen hol ışığını yakmak için saçma bir şekilde zıplamaktaydım. Hilal biraz fısıldama tarzında 'bi dk sizin anahtarınız farklı mı?' dedi. Anlam veremedim. Tek istediğim bir an önce kapının açılmasıydı. İkinci uğraşmasında ise kapıyı açmıştı.
 ' Nasılllll ??' dedim.
'Özge senin aşağı kilidi aç diye uzattığın anahtar yukarı kilide ait, ilk uzattığında da şaşırdım.'


Ahh kendimi nasıl salak hissettim anlatamam. Hilal'e bir 'Ayyyyyyyy' diyişim var, Halil Sezaininkini geçer vallahi :D Dedim nasıl olur, doğru ya! Her zaman açtığım kilidi inat edip ikisini de farklı deneyip böyle bir salaklığı nasıl yaparım. Bir de evdaşlarım da yok diye bir stres mi yaşadım acaba :D

     Kapıyı kilitleyip Hilallere geçtik. Tabii Hilal durur mu? Hemen evdaşı Merve'ye olayı anlattı, tabii ben doğal olarak saflığıma kahkahalarla eşlik ettim. :D Kızlar da az dalga geçmedi hani, ama varsın olsun başka biri yapaydı ben daha fazla dalga geçerdim :D

Sonra düşündüm bunlar hep yorgunluktan, uykusuzluktan. Yoksaaa benim böyle saflıklarım olmaz, hiiiiiiç olmaz.( Evdaşlarım çenenizi kapatmanızı rica ediciiiiğim :D )

Hilal'e burdan teşekkürlerimi bir borç bilirim efenim, saygılar :))










10 yorum:

  1. Sıcaktan olmuştur. :)) Bende Antalya'da yaşıyorum anlıyorum ben seni :P aman aman bazen gerçekten insan kendini kaybediyor :D

    YanıtlaSil
  2. Sıcaktan olsa gerek beyin gitti tabii :D Kesinlikle o sıcakta kendini kaybetmemek mümkün değil :D

    YanıtlaSil
  3. heyecan ve sıcak :D İnsanı etkiliyor.

    YanıtlaSil
  4. Dikkatsizliktendir ya olur öyle şeyler :)
    Bu arada sana mim getirdim ki ;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. arada olur elbet :))
      geliyorum hemen kii :))

      Sil
  5. Bu ara benimde çok başıma geliyor böyle şeyler. Ama çok komikmiş bu :D

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. komik valla daha başka şeylerim de var onları da belki ileri zamana :D
      seninkileri de blogunda okumak isterizzz :))

      Sil
  6. merhaba ben ters1köşe blogu sahibesi Selin http://balansvemanevraa.blogspot.com.tr/ bana ait renkli şeylere yer verdiğimı bloğuma Bir süredir yazıyorum.sizin Blogunuzu da çok beğendim :) Benim bloğuma da beklerim :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. beğendiğine sevindim, ben de geliyorumm :)

      Sil