12 Aralık 2014 Cuma

Günaydın

         

Saatler geçecek dakikaları kovalayarak belki günlerden kaçarak. İşte sıra uyuma zamanıma gelince yastık tatlı tatlı gülümseyecek bana yandan bakarak. Belki yüzüme olmayan bir gamze konduracak. Başımın şeklini aldığında yastık işte o zaman fısıldayacak bir küçük ninni.
    Uyu diyecek, rüya vakti. 
Hadi gözlerini kapat.
 Belki rüyalarımda çıkmaz yollar kavuşacak sokaklara, bilinmez soruların cevapları ortaya çıkacak hayallerimin ısrarlarıyla. Ben böyleyken gökyüzünde yıldızların kayma yarısı olacak, güneşi beklerkenki telaşlarıyla etrafa ışık yayacaklar. 
       Ama gün doğmadan yaşam olur mu? 
    Sırayla gelmeleri gerekmez mi? 
İşte güneş nazlı nazlı yüzünü gösterirken benim gözlerim açılıyor olacak. 
Yastık hala başımın şeklinde, 
gözlerim tavanda,
 yüreğim hayallerimde,
 beynim rüyalarımda,
vücudum burda. 
O zaman günaydın :)

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder