14 Ağustos 2015 Cuma

Zor Veda

Sıradan bir gündü. Akşam olmaya yaklaşmıştı. Akşam yemeği ocakta pişerken
 ikindi çayları yudumlanıyordu. Tvde her zamanki program açılmış,izleniyordu. Hiçbir yadırganası bir durum yoktu. Her zamanki muhabbetler,espriler,mevzular. Günün bu sıradanlığını bir zil sesi bölüverdi. Yoktu beklenilen bir misafir,arkadaş,dost. Şaşırtmıştı bu yüzden. Müstakil,sıcak bir evdi. Balkondan kontrol edildi kim gelmiş diye. Koşa koşa açıldı otomatikten kapı. 
Yukarı çıktı ailenin lideri. 
Yüzü donuk,hiçbir mimik yok. 
Ne bir açıklama,ne bir soru.
Sadece 'elveda' , 'hakkını helal et' söylemleri.
Yanında ağlayan ailesi,karşısında şaşkın sevdikleri.
Güçlü durmak ne mümkün.
Veda etmek ,ne zor.
Son kez bir daha göremeyeceğini bilmenin verdiği acıyla bakmak sevdiklerinin gözlerine ve dökülmesi ardından elveda sözcükleri...

2 yorum: