28 Kasım 2015 Cumartesi

İnsan

   Günler haftalar insana çok şey öğretiyormuş bunu en çok da bu hafta anladım. Yoruldum derdim ve yorulmanın ne demek olduğunu asıl bu hafta anladım. İnsan derdim bencil bir varlık; mutsuz, huzursuz, doyumsuz. Bunu en derin haliyle bu zamanlar hissettim.
     Sonra durdum dedim ki üzülmek bir yerde yetmiyor. Üzülmek mutsuzluğu çağırıyor ve hiçbir şeye çözüm olmuyor. Zaman bir şeyler öğretirken bu süreçte ve sen kaparken hayatın tecrübesini üzülmek de var elbet. Hem yorulacaksın hem kırılacaksın. Ama bu zorlu yoldan çıkardığın dersler değil miydi sana katacak olanlar? Ya da durup arkana bakıp şükredilcek şeyleri görmen gerekmez miydi? Bu böyle olduysa vardır bir hayır deyip teslim olmak değil miydi doğru olan? 

   Tam da böyleydi, umut ederim ki böyle düşünebilmek hep yerini korusun zihinlerde..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder